Stacks Image 6942

Senior European Cup Saarbrücken

Vandaag is het laatste toernooi voor de zomervakantie, de Senior European Cup Saarbrücken. Het bijzondere van dit toernooi is dat het ieder jaar sterker bezet lijkt te worden.

Omdat het toernooi wordt georganiseerd door de Europese Judobond, worden de judoka’s in het wedstrijdschema geplaatst aan de hand van de Europese ranglijst. Zodoende is Jim (die nog steeds op 1 staat) hier vandaag dan ook als eerste geplaatst, maar er doen dus steeds meer wereldtoppers mee. En al ben je nummer 1 op de wereldranglijst, ben je hier dus ongeplaatst.

O ja, Jim is trouwens met een acht voor z’n eindproject glorieus geslaagd voor z’n Bachelor of Science Industrieel Ontwerpen aan de TU Delft. In september zal hij volledig toetreden tot TeamNL en dus verhuizen naar het Nationaal Trainingscentrum in Papendal. Maar ook dan zal hij topsport en studie blijven combineren. Hij begint dan namelijk aan een Master of Science Strategic Product Design aan TU Delft, en smeert deze uit over vier in plaats van twee jaar.


Terug naar Saarbrücken. Jim begint met een vrijloot en treft in de tweede ronde de Amerikaan Arthur Wright. Wright was dan weliswaar meervoudig Amerikaans kampioen bij de junioren, maar tegen Jim had hij hier niet veel in te brengen. Na twee minuten won Jim met 2 tegen 0 de partij (hier is helaas geen beeld van want de livestream begon een uur te laat).


De volgende tegenstander zou waarschijnlijk de Belg Sami Chouchi worden, die al vele World Cup medailles op zak heeft en onlangs in Tel Aviv zelfs nummer twee van Europa werd. Ware het niet dat Chouchi binnen 26 seconden werd uitgeschakeld door een voor ons onbekende Rus, Alim Kalaev. Rare jongens die Russen.

Goed, Jim moet dus tegen deze Rus. Hij leek een beetje dezelfde stijl als zijn onoverwinnelijke landgenoot Mikhail Igolnikov te hebben, die net zo lang friemelt tot hij goed op je rug vast heeft, je vervolgens op z’n heup trekt en tot slot een feilloze uchi-mata maakt. Jim was hierop bedacht en blokkeerde deze inzet keer op keer. Dit blokkeren leverde hem echter wel een snelle straf (shido) op. Binnen een minuut kreeg Jim zelfs z’n tweede shido omdat hij met z’n duim in de mouw van de Rus zou hebben gepakt.

Twee straffen in de eerste minuut is erg vervelend. Je kan je dan geen fout of rust meer veroorloven, want een derde straf staat gelijk aan ippon voor de tegenstander.

Jim blijft dus volle bak aanvallen en lijkt de partij boven verwachting zelfs te gaan controleren. Hij valt aan en neemt over, maar scoort echter iedere keer net niet. Totdat hij een beenworp maakt (ko-uchi-gari), de Rus op z’n zij werpt en met 1-0 voor komt.

kouchigarisaarbr2018800PJim (wit) scoort een punt tegen Kalaev

De vonken vliegen er vanaf en Jim blijft in controle, echt indrukwekkend om te zien. Met nog 45 seconden op de klok zet de Rus een beenworp (o-soto-gari) in. Jim weet snel naar z’n buik te draaien en de worp blijft dus zonder score.

Jim wil vervolgens opstaan… maar met een gil van de pijn valt hij weer terug op z’n rug. Hij grijpt naar z’n ribben, heeft zichtbaar veel pijn en blijft liggen. Van normaal opstaan is blijkbaar geen sprake, maar de scheidsrechter wil dat hij óf opstaat, óf opgeeft.

saarbrrus2018bles800PJim probeert op te staan, maar heeft teveel pijn …

Jim rolt vervolgens langzaam naar z’n zij en weet tenslotte een houding te vinden van waaruit hij uiteindelijk op kan staan. Het thuispubliek achter de livestream sterft inmiddels duizend doden…

Jim heeft zo te zien veel pijn maar loopt wel terug naar z'n uitgangspositie, en met nog 40 seconden op de klok hervat de scheidsrechter de partij. Jim moet vanwege z'n twee straffen ook nog eens aan blijven vallen, want een derde straf zou hem direct de winst gaan kosten.

Wonder boven wonder weet Jim de partij uit te judoën en dus ook nog te winnen. Hij bereikt zodoende de kwartfinale, maar of hij deze zal gaan judoën staat dan nog in de sterren.


De kwartfinale is tegen de Engelsman Stuart McWatt, maar het thuispubliek heeft nog geen idee of deze plaats zal gaan vinden of niet. Als het moment waarop de partij moet beginnen is aangebroken, roept de scheidsrechter de judoka’s de mat op. En ja hoor, er verschijnt er helaas maar één, Jim was dus niet meer in staat om nog verder te judoën.

Geen kwartfinale en ook geen aansluitend trainingskamp meer voor Jim, maar naar huis en naar het ziekenhuis omdat ze niet vast konden stellen of er iets was gebroken of niet. Later in het ziekenhuis blijkt er een buikspier te zijn gescheurd, maar niets te zijn gebroken.

Rust houden dus voorlopig en hopen op een voorspoedig herstel (als het namelijk niet snel verbetert moet hij een echo laten maken om te kijken of de spier misschien helemaal is afgescheurd).

Z’n laatste partij was behalve de opgelopen blessure echter van dusdanig hoog niveau dat Jim, los van alle ellende die erna kwam, een zeer goed gevoel aan het toernooi heeft over gehouden. Hoezo een positivo? :) Fijne zomer, en wordt vervolgd …
Back